Hindistan'daki kastlara ilahi saygınlık kazandıran kişinin Kral Manu olduğu söylenir. 

Onun ağzından rahipler filizlenmiştir; kollarından krallar ve savaşçılar; baldırlarından tüccarlar; ayaklarındansa serfler ve zanaatkarlar. 

Ve o günden itibaren toplumsal piramit inşa edildi ve bu piramitin Hindistan'da üç binden fazla katı vardır. 

Herkes nerede doğması gerekiyorsa orada doğar, ne yapması gerekiyorsa onu yapar. Beşiğin bir anlamda mezarındır, kökenin de kaderin: şu anki yaşamın daha önceki yaşamlarında yaptıklarının bir cezası ya da ödülüdür. Mirasın senin bu dünyadaki yerini ve işlevini tayin eder. 

Kral Manu kötü davranışları düzeltmeyi tavsiye ederdi: Eğer aşağı kasttan biri kutsal kitapların sözlerini dinlerse kulaklarının içine eritilmiş kurşun dökülecektir; eğer bunları tekrarlamaya kalkarsa, dili kesilecektir. Bu tür terbiye etme biçimleri artık uygulanmıyor, ama aşk, iş ya da başka bir nedenle ait olduğu kastı terk edenler hala halkın öldürmeye varabilecek sert tepkisini göğüslemeye razı olmak zorundalar.

Beş Hindudan birinin dahil olduğu kastsızlar en alttakilerin de altındadır. Onlara dokunulmazlar denir, çünkü bulaşıcıdırlar: sadece birbirleriyle ilişki kurarlar, diğerleriyle konuşmazlar, onların yürüdükleri yollardan yürüyemezler, onların bardaklarına ya da tabaklarına dokunamazlar. Yasa onları korur, ama gerçeklik dışlar. Her önüne gelen onları aşağılar; her önüne gelen onlara tecavüz eder ve bu durumda dokunulmazlar dokunulmuş olurlar. 

2004 yılının sonlarında tsunami Hindistan kıyılarını vurunca dokunulmazlar çöpleri ve ölüleri toplama işini üstlendiler. 

Her zaman olduğu gibi.